کسانی که این وبلاگ رو چند وقته میخونن دیگه می دونن که سابقهی زمین خوردنِ من بسیار درخشانه. یادتونه می گفتم یه مادربزرگِ گیلکی دارم که خیلی بیهوا زمین میخوره و خیلی خونسرد فقط پا می شه میگه «بَکَتَم»؟ خب به هر حال همون خون توی رگهای منم جریان داره و سنتِ مادربزرگم رو ادامه میدم!
کلاً این چند وقته بلا زیاد سرم اومده! اولاً که شدیداً کهیر میزنم! از بچگی این مشکل رو داشتم. هی میآد و میره. این دفعه بعد از چندین سال دوباره شروع شده و بعد از ۳ ماه و نیم هنوز تموم نشده. مجبورم هر روز قرص ضدحساسیت بخورم وگرنه تمام تنم میشه پر کهیر و بعد کمکم میره توی تنم. یعنی یهو دیگه نمیتونم نفس بکشم و میفهمم که زده توی ریهام! یا چشمم باد میکنه یا لبم! دکترم فرستادم پهلوی یه متخصص الرژی. دخترِ ایرانیه. میگه به چیزِ خاصی حساسیت ندارم بلکه اون موقعی که این حالتِ اتو ایمنی در بدنم ایجاد میشه به همه چیز حساسیت میدم، حتی آب یا هوا!
برای تشخیص این ماجرا کلی هی از من خون میگیرن. فشارم که کلاً پایینه و بعد هی ۶ شیشه ۶ شیشه خون دادن بالاخره اون روز توی پارکینگ آزمایشگاه ولو شدم! یه ور پام قالبی کنده شد! هنوزم خوب نشده. هفتهی پیش با پیام رفته بودیم ورزش و افتادم رو تِرِدمیلِ در حال حرکت! زانوام که له شدن و چونهم هم خورد روش یه چند بار تا بالاخره تونستن خاموشش کنن! خیلی شانس آوردم گردنم نشکست!
خلاصه که کلی مشغول بودم به پانسمان بازی! به غیر از اون سرِ کار جدید مشغولم به یاد گرفتنِ سیستم. روزی حدوداً ۱۰۰ کیلومتر رانندگی میکنم برای رفتن و برگشتن روی هم! فعلاً که هر چی خونه اون ورا دیدیم یا در و دیوار نداره یا خیلی کوچیکه یا تو یه محلهی فجیعه! حالا ببینیم چی میشه!
خب شماها همه خوبین؟! :)
۱۳۸۷ تیر ۳۰, یکشنبه
Persia: Ancient soul of Iran
این ماه مجلهی نشنال ژیوگرافیک مطلبِ اصلیش رو به ایران و پرشیای قدیم اختصاص داده. عکسهای نیوشا توکلیان هم مکملِ مقاله هستن. به نظر من خوبه که یه دوستای غیر ایرانیتون نشون بدین که کمی در مورد ایران یاد بگیرن و انقدر تحت تاثیرِ رسانههای یه طرفهی اینحا نباشن.
۱۳۸۷ تیر ۲۸, جمعه
۱۳۸۷ تیر ۱۵, شنبه
تحریم جدید
این ایمیل رو امروز گرفتم که میگه امریکا میخواد یه تحریمی اعمال کنه که ایران نتونه نفت تصفیه شده رو از طریقِ تنگهی هرمز بگیره. میگه قراره تو کنگره امضا بشه. گفته اگه ایمیل بدیم بهشون، میبرن جلوی ساختمان کنگره و میخونن. میگه باید در مورد این بنویسیم که یه چنین تحریمی چه تاثیرِ بدی میتونه روی زندگی مردم بذاره.
خبر ندارم که آیا واقعاً داره چنی اتفاقی میافته یا نه اما امیدوارم که اگه واقعاً چنین برنامهای دارن، کنگره ردش کنه!
Dear Friends, Salam
As you know there currently is a resolution (HR 362) in the U.S Congress implying a Naval blockage in the strait of Hormoz in order to stop all shipments of refined petroleum products from reaching Iran. If passed (and there is a big chance that it does) this resolution will not only have disastrous consequences on the Iranian economy but will also greatly increase the chances of a military confrontation between the two countries.
This resolution has caused a lot anxiety in the anti-war movement in the U.S... A few days ago, I was contacted by one of the leading peace activists in the U.S "Medea Benjamin" and we planned to go to the U.S Congress next week and try to change the mind of some of the Congresspeople who support this bill.
She has also asked me to ask Iranians to each write a personal statement about how the economic sanctions and military actions will negatively affect their lives (economically, politically, socially...etc) and what other consequences these policies will have on the Iranian society, the future of their country and their perception towards the United-States. These statements will be read in public outside of the Congress next Tuesday and Wednesday and probably be handed to the Congresspeople after the Congressional hearings on Iran.
So, I would like to ask for your assistance to spread the word and collect as many statements as possible from Iranians (especially from those who live in Iran). The length of the statements do not matter, what is important is the message that the Iranian people are sending to the American people and politicians.
If it is possible for you to provide this assistance; please Email you statements to me at (alinsr@gmail.com) before Sunday night (July 6th/08), North American E.T, as we are leaving for Washington D.C on early Monday morning
We sincerely believe that these statements WILL make a difference even if we succeed to turn just a few votes around.
Waiting to hear from you,
Warmest regards.
Ali Nasri
Roads to Peace
As you know there currently is a resolution (HR 362) in the U.S Congress implying a Naval blockage in the strait of Hormoz in order to stop all shipments of refined petroleum products from reaching Iran. If passed (and there is a big chance that it does) this resolution will not only have disastrous consequences on the Iranian economy but will also greatly increase the chances of a military confrontation between the two countries.
This resolution has caused a lot anxiety in the anti-war movement in the U.S... A few days ago, I was contacted by one of the leading peace activists in the U.S "Medea Benjamin" and we planned to go to the U.S Congress next week and try to change the mind of some of the Congresspeople who support this bill.
She has also asked me to ask Iranians to each write a personal statement about how the economic sanctions and military actions will negatively affect their lives (economically, politically, socially...etc) and what other consequences these policies will have on the Iranian society, the future of their country and their perception towards the United-States. These statements will be read in public outside of the Congress next Tuesday and Wednesday and probably be handed to the Congresspeople after the Congressional hearings on Iran.
So, I would like to ask for your assistance to spread the word and collect as many statements as possible from Iranians (especially from those who live in Iran). The length of the statements do not matter, what is important is the message that the Iranian people are sending to the American people and politicians.
If it is possible for you to provide this assistance; please Email you statements to me at (alinsr@gmail.com) before Sunday night (July 6th/08), North American E.T, as we are leaving for Washington D.C on early Monday morning
We sincerely believe that these statements WILL make a difference even if we succeed to turn just a few votes around.
Waiting to hear from you,
Warmest regards.
Ali Nasri
Roads to Peace
خبر ندارم که آیا واقعاً داره چنی اتفاقی میافته یا نه اما امیدوارم که اگه واقعاً چنین برنامهای دارن، کنگره ردش کنه!
۱۳۸۷ تیر ۱۰, دوشنبه
آیا بهتر است اسراییل به ایران حمله کند یا امریکا؟!
سایت سی ان ان یه وبلاگ داره که توش سوال میپرسه و مردم میرن تو نظرخواهی جواب میدن. این سوال هم امروز اونجا بود.
آیا بهتر است اسراییل به ایران حمله کند یا امریکا؟!
خیلیها گفتن که هیچکدوم. یه عده گفتن چون امریکا دیگه سرباز و پول نداره بره به یه جنگ جدید پس اسراییل باید بره و امریکا حمایتش کنه!
یه عده دیگه گفتن امریکا باید حمله کنه اگه راهِ دیگهای نباشه!
برین و جوابای مردم رو بخونین.
امریکا تصمیم داره مستعمرههاش رو گسترش بده. افغانستان و عراق کافی نبودن و نوبتِ ایرانه. این محافظهکارای امریکایی دیگه علناً حرفایی میزنن که یه کشور استعماری میزنه! اون روز بیل ارایلی میگفت چرا عراق به امریکا نفت نمیده وقتی که امریکا کشورشون رو نجات داده و این همه خرجشون کرده!!! یعنی دیگه از این ضایعتر میشه؟
آیا بهتر است اسراییل به ایران حمله کند یا امریکا؟!
خیلیها گفتن که هیچکدوم. یه عده گفتن چون امریکا دیگه سرباز و پول نداره بره به یه جنگ جدید پس اسراییل باید بره و امریکا حمایتش کنه!
یه عده دیگه گفتن امریکا باید حمله کنه اگه راهِ دیگهای نباشه!
برین و جوابای مردم رو بخونین.
امریکا تصمیم داره مستعمرههاش رو گسترش بده. افغانستان و عراق کافی نبودن و نوبتِ ایرانه. این محافظهکارای امریکایی دیگه علناً حرفایی میزنن که یه کشور استعماری میزنه! اون روز بیل ارایلی میگفت چرا عراق به امریکا نفت نمیده وقتی که امریکا کشورشون رو نجات داده و این همه خرجشون کرده!!! یعنی دیگه از این ضایعتر میشه؟
۱۳۸۷ تیر ۵, چهارشنبه
ماهوارههای جاسوسی!
وای این ویدیو که صفا گذاشته خــــــــــــــــــــــــــیلی خداست :))) یادِ دیوونه بازیهامون با صنم افتادم :)) آهنگ میذاشتیم و عین همین خلها لب میزدیم و بالا پایین میپریدیم و گاهی با خودمون میگفتیم اگه الآن ماهوارههای حاسوسی زوم کرده بودن ببینن تو این مملکت چه خبره،چقدر به ریشمون خندیدن! یادش بخیر! چقدر الکی بهمون خوش میگذشت :)
***
محلِ کارِ جدیدم تو یکی از آسمونخراشهای وسطِ شهرِ سندیهگوست. ما خونهمون شمالِ سندیهگوست و تا اونجا تقریباً ۴۵ دقیقه راهه اگه ترافیک نباشه! تا الآن من خیلی نزدیکِ خونه بود محل کارم اما دانشگاهِ پیام هم وسطِ شهرِ سندیهگوست! حالا دیگه خیلی بده اگه بخوایم هر روز هر دوتامون این همه راه رو بریم جنوب و برگردیم! اونم با این وضعیت قیمتِ مسخرهی بنزین! داریم فکرشو میکنیم که بریم جنوبتر خونه بگیریم. این خونهمون رو اجاره میدیم چونکه الآن ارزش خونهها شدیداً اومده پایین و کلی ضرر میکنیم. حالا این وسط کلی از خونهها که بانک از مردم گرفته رو میشه خیلی ارزونتر از قیمتِ واقعیشون میشه خرید. ممکنه همین کارو بکنیم، حالا ببینیم چی میشه :)
***
محلِ کارِ جدیدم تو یکی از آسمونخراشهای وسطِ شهرِ سندیهگوست. ما خونهمون شمالِ سندیهگوست و تا اونجا تقریباً ۴۵ دقیقه راهه اگه ترافیک نباشه! تا الآن من خیلی نزدیکِ خونه بود محل کارم اما دانشگاهِ پیام هم وسطِ شهرِ سندیهگوست! حالا دیگه خیلی بده اگه بخوایم هر روز هر دوتامون این همه راه رو بریم جنوب و برگردیم! اونم با این وضعیت قیمتِ مسخرهی بنزین! داریم فکرشو میکنیم که بریم جنوبتر خونه بگیریم. این خونهمون رو اجاره میدیم چونکه الآن ارزش خونهها شدیداً اومده پایین و کلی ضرر میکنیم. حالا این وسط کلی از خونهها که بانک از مردم گرفته رو میشه خیلی ارزونتر از قیمتِ واقعیشون میشه خرید. ممکنه همین کارو بکنیم، حالا ببینیم چی میشه :)
۱۳۸۷ تیر ۴, سهشنبه
جوانانِ امریکایی در آفتاب!
هفتهی پیش، روز جمعه ۱۳ ژوئن، شرکتمون مارو از کار بیکار کرد. حدود ۵۰ نفر به جمعِ در حالِ افزایشِ بیکارانِ امریکا اضافه شد. من از ۴ ماه قبلش داشتم همش دنبال کار میگشتم و هی رزومهم رو هر جا که دستم میرسید میفرستادم. هیچکس زنگ نمیزد بگه خرت به چند من! همراه با من اون ۵۰ نفر هم داشتن برای همون کارا تقاضای کار میفرستادن و هیچ کدوم ما هیچی جواب نمیگرفتیم. آخرش هم همه با هم از کار بیکار شدیم!
بهمون یه کم پول دادن و گفتن لطفاً کارت ورودتون رو بدین و این ورق رو امضا کنین که تحت هیچ شرایطی از شرکت هیچی نمیخواین و بعدش هم بفرمایین بیرون، خسته نباشین! یکی از بچهها که از چند وقت پیش احساس کرده بود قراره کارش رو از دست بده، زودتر دست به کار شده بود و ۷ ماه پیش رفته بود سرِ یه کارِ دیگه. اون موقع هنوز وضع اقتصاد به این گندی نشده بود. آخه هر روز داره بدتر میشه. همون شخص بهم گفت یه پست شبیه پستِ خودش تو شرکتشون باز شده و پرسید میخوام که معرفیم کنه یا نه. منم از خدا خواسته گفتم آره! از این همه شرکتی که بهشون رزومه فرستادم (تقریباً ۱۰۰ تا) هیچکس باهام تماس نگرفته بود! و میدونستم که فقط من نیستم که این مشکل رو دارم، بلکه تمام اون ۵۰ نفر تو همین شرایط بودن.
آخرش هم تو همین شرکتِ دوستم استخدام شدم! واقعاً شانس آوردم وگرنه خدا میدونه که باید چکار میکردم. اقلاً الآن هنوز تو کارِ بیمه هستم و میتونم پایهی پیشینهی کاریم رو بهتر کنم و برای پستهای بالاتر تلاش کنم. با رئیسم تو شرکتِ قبلی حرف میزدم و اونم میگفت که هنوز کار پیدا نکرده. خیلی مسخره است. وقتی که میآی آن لاین کلی کار هست که براش رزومه بفرستی اما انگاری که همش الکیه یا اینکه انقدر آدمهایی که دارن رزومه میفرستن زیادن که خیلی موقعها نوبت به تو نمیرسه!
امیدوارم بقیهی بچهها هم کار پیدا کنن که اگه نکنن خیلیهاشون باید حقوق بیکاری بگیرن که تقریبا نصفِ اون چیزیه که خودشون درمیآوردن.فکر میکنم موقع انتخابات یه شوکِ کاذبی وارد بشه به بازار و شاید یه رونقی بگیره. امیدوارم رئیسجمهور بعدی به جای جهانگشایی و قلدربازی یه کم به فکرِ مملکت باشه!
بهمون یه کم پول دادن و گفتن لطفاً کارت ورودتون رو بدین و این ورق رو امضا کنین که تحت هیچ شرایطی از شرکت هیچی نمیخواین و بعدش هم بفرمایین بیرون، خسته نباشین! یکی از بچهها که از چند وقت پیش احساس کرده بود قراره کارش رو از دست بده، زودتر دست به کار شده بود و ۷ ماه پیش رفته بود سرِ یه کارِ دیگه. اون موقع هنوز وضع اقتصاد به این گندی نشده بود. آخه هر روز داره بدتر میشه. همون شخص بهم گفت یه پست شبیه پستِ خودش تو شرکتشون باز شده و پرسید میخوام که معرفیم کنه یا نه. منم از خدا خواسته گفتم آره! از این همه شرکتی که بهشون رزومه فرستادم (تقریباً ۱۰۰ تا) هیچکس باهام تماس نگرفته بود! و میدونستم که فقط من نیستم که این مشکل رو دارم، بلکه تمام اون ۵۰ نفر تو همین شرایط بودن.
آخرش هم تو همین شرکتِ دوستم استخدام شدم! واقعاً شانس آوردم وگرنه خدا میدونه که باید چکار میکردم. اقلاً الآن هنوز تو کارِ بیمه هستم و میتونم پایهی پیشینهی کاریم رو بهتر کنم و برای پستهای بالاتر تلاش کنم. با رئیسم تو شرکتِ قبلی حرف میزدم و اونم میگفت که هنوز کار پیدا نکرده. خیلی مسخره است. وقتی که میآی آن لاین کلی کار هست که براش رزومه بفرستی اما انگاری که همش الکیه یا اینکه انقدر آدمهایی که دارن رزومه میفرستن زیادن که خیلی موقعها نوبت به تو نمیرسه!
امیدوارم بقیهی بچهها هم کار پیدا کنن که اگه نکنن خیلیهاشون باید حقوق بیکاری بگیرن که تقریبا نصفِ اون چیزیه که خودشون درمیآوردن.فکر میکنم موقع انتخابات یه شوکِ کاذبی وارد بشه به بازار و شاید یه رونقی بگیره. امیدوارم رئیسجمهور بعدی به جای جهانگشایی و قلدربازی یه کم به فکرِ مملکت باشه!
اشتراک در:
پستها (Atom)